६६ 'रसलीन' रसाल । बाल ॥ ३३७ ॥ गई बाग कहि जाति' हौं तुव हित लैन सो नहि ल्याई श्रपुद्दी छकि आई है काह' कहौं तोखों श्रली अपने श्रपने मोहि दियो तन कनक विधि दीनों तोहि सुहाग ॥ ३३८ ॥ गर्भिता - लक्षण भाग । गरब' न उपजत है तियहि जौं लौं नहिं बस नाह । या ते गरबित' को भवन स्वाधिनपतिका माह ॥ ३३६ ॥ बात कहै' जो गरबर को सोइ गरबिता जानि । बरने पति श्राधीनता स्वाधीनपतिका मानि ॥ ३४० ॥ सोइ गरबिता उभय विधि बरनत हैं कवि क्रोकति है एक पुनि दुतिय सुगरबित दुतिय सुगरबित पिय मूरति मेरी २ लोइ । होइ ॥ ३४९ ॥ ॥ राखत 'हगन बसाइ । परि' जाइ ॥ ३४२ ॥ वक्रोक्ति गर्विता - उदाहरण सदा डरियत गोरी देह यह मति सौंरी ३३७-१. बात ( २, ३ ), २. तू ( १ ), ३. आप ही (२, ३ ) । ३३८ - १. कहा ( २, ३ ) ३३६–१. गर्ब ( १ ), २. बसि ( २, ३ ), ३. सोई (२, ३ ), ४. गबिंता ( २, ३ ) । ३४०-१. कहत ( १ ), २. गर्ब ( १ ), ३. गर्बिता ( १ ), ४. जान ( २, ३ ), ५. स्वाधीनपति का ( २, ३ ), ६. मान ( २,३ ) । ३४१ - १. गर्विता ( १ ), २. बरनति है ( २, ३ ), ३. सो गति ( १ ) । ३४२ – ११. कारी है ( ३ ), २. सौरी है ( २ ) । ३३७ - हौ = मैं । तुवहित = तुम्हारे लिए । छकि = अधाकर, तृप्त होकर । ३३८ — दीनों दिया । कनक = स्वर्ण, सोना । सुहाग = सौभाग्य, सुहागा । टि० 'सोने मे सुहागा' कहावत है । यहाँ सोने जैसा वर्ण एक को मिला और सुहाग ( सुहागा, सौभाग्य ) दूसरे को । ३३६ -- तियहि = स्त्री को । जौ लौं = जब तक । ३४० – बरने = वर्णन करते हैं । मानि= मानकर | - ३४१ – उभय = दोनो । बक्रोकति=बक्रउक्ति, व्यंग बचन । ३४२ - देह = शरीर । सौंरी-साँवली ।
