________________
२८२ सम्पूर्ण गांधी वाङ्मय नभःस्पृशं दीप्तमनेकवणं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् | दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृति न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि । दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि । दिशो न जाने न लभे च शर्म । प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः सर्वे सहैवावनिपालसंघः । भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति । दंष्ट्राकरालानि भयानकानि । केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु संदृश्यन्ते चूर्णितरुत्तमांगे : ॥ द्रवन्ति । यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः समुद्रमेवाभिमुखा तथा तवामी नरलोकवीरा विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतंगा विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः । तथैव नाशाय विशन्ति लोका - स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगाः ॥ लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता - ल्लोकान्समग्रान्वदनैज्र्ज्वलद्भिः । तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं भासस्तवोग्रा प्रतपन्ति विष्णो ॥ आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो नमोऽस्तु ते देववर विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं प्रसीद । न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ।। ( ११, २४-३१) कौन जाने, ऐसा लगता है, जैसे यह श्लोक हमारे ही लिए लिखे गये हों । कलेक्टरने कल समाचार दिया था कि साबरमतीमें जबरदस्त बाढ़ आनेवाली है । स्वाभाविक है कि मेरे हृदयमें उथल-पुथल मच गई। मैं सोचने लगा, हमें क्या Gandhi Heritage Portal
